روزهای حیرانی ......... >> دیدار تلخ با مرد عبا شکلاتی

وبلاگ من

آرشیو وبلاگ اردیبهشت ۸۸
اسفند ۸٧
بهمن ۸٧
دی ۸٧
آذر ۸٧
آبان ۸٧
مهر ۸٧
شهریور ۸٧
تیر ۸٧
خرداد ۸٧
اردیبهشت ۸٧
فروردین ۸٧
اسفند ۸٦
مهر ۸٥
امرداد ۸٥
تیر ۸٥
دی ۸٤
شهریور ۸٤
تیر ۸٤
مهر ۸۳
شهریور ۸۳
امرداد ۸۳

لینک دوستان
امین ایزدی ( بایکوت )
منيرو روانی پور
عباس معروفی
اميرشاهی
امير حسين اعتمادی
لیبرالیسم رادیکال
آرش نراقی
مازیار بهروز
رشید اسماعیلی
علیرضا موسوی
جوجو
تیرداد بنکدار
خشت خام
صدای ما
احسان رمضانیان
انزوا
حمید شوکت
سپهر مساکنی
مجتبی بیات (‌ایست )
مهدی عربشاهی
علی ملیحی
احمد ابوالفتحی
تا فراموشی
ایران فرا
دست نوشته های یک دگر اندیش ( رشید )
نجات بهرامی
شاهین نجفی
سورنا هاشمی
وبلاگ فارسی
ليست وبلاگ هاي فارسي
اخبار ICT
مای پردیس
تالارهاي گفتگو
طراحی وب لاگ
آمار وبلاگ
خروجی وبلاگ

لوگوی دوستان
اخبار ایران

دیدار تلخ با مرد عبا شکلاتی

محمد خاتمی بار دیگر به دانشگاه تهران آمد . آمدنی که این بار بر خلاف سال گذشته رنگ و بویی دیگر گرفته بود و طعم تبلیغات انتخاباتی می داد . مراسم اما بدون شک برای برگزار کنندگانش با موفقیت به پایان رسید . همه چیز آن طور که باید پیش رفت . حتی یک نفر از منتقدان دموکراسی خواه خاتمی اجازه نطق زدن پیدا کرد . سالن سرشار بود از اعضای شاخه جوانان حزب مشارکت و دانشجویان عضو انجمن های اسلامی دانشگاه تهران که بزرگترین حامیان جریان معتدل حاکمیت هستند . معدود دانشجویان مستقلی که دارای نگاه انتقادی به بازکشت خاتمی و عملکرد سابق او داشتند هم از سوی حامیان او که به تعدادی شگفت انگیز رخت " انتظامات " به تن کرده بودند ، یا ضرب و شتم شدند ، یا از سالن بیرون رانده شدند و یا در میان همهمه انبوه دانشجویان اصلاح طلب ( از نوع مشارکتی و خاتمی چی ) صدایشان به جایی نرسید . نمایندگان جنبش دانشجویی بیرون از درهای سالن نظاره گر سخنان رییس جمهور سابق و سوت و هلهله حامیانش بودند . تلاشهای دانشجویان منتقد برای ورود به سالن در فضای امنیتی ایجاد شده بی نتیجه ماند . دانشجویان لیبرال متواضعانه خواهان طرح پرسش خود شدند که مسلما جوابی شایسته دریافت نکردند و مورد سانسور قرار گرفتند. این وضعیت برای دانشجویان دموکراسی خواه و نمایندگان دفتر تحکیم و انجمن اسلامی دانشجویی و مستقل دانشگاه امیر کبیر هم تکرار شد . بی آنکه حتی یک جریان منتقد و مخالف اجازه ورود به سالن پیدا کند نماینده مسلما آزادی خواه و اصلاح طلب دانشگاه تهران که اجرای مراسم را بر عهده داشت ، مراسم را با شعار " زنده باد مخالف من " آقای خاتمی به پایان برد و شوی آزادی خواهی آرام آرام به پایان رسید .

من نیز چون بسیارانی بر این عقیده ام که آقای خاتمی به مراتب پیشرو تر ، صادق تر و آزاد اندیش تر از پیرامونیان امروزین خود است . آقای خاتمی صادقانه اعتراف کرد که با وجود موانع ساختاری پیش رو ، چنین بازگشتی جز تکرار شکست و بد تر شدن اوضاع نتیجه ای نخواهد داشت ( در نتیجه باید تدبیری دیگر اندیشید ) . او تلویحا از همراه نبودن گردانندگان اصلی نظام با آرمانهایش سخن گفت و در پرده آمدن شخص دیگری را که حساسیت کمتری روی او باشد و بتواند هر چند کمتر و تدریجی تر اصلاحات را پیش ببرد ، را مفیدتر دانست ( کروبی یا میرحسین یا ... ) . او همچنین از شفاف نبودن مواضع تئوریک اصلاحات گفت و با واقع بینی خطر بزرگ تقلب در آرای مردم را پیش بینی کرد . از رد صلاحیتی گفت که به زعم خاتمی افرادی با صلاحیت تر از خود او را پشت درهای بسته نظام سیاسی نگه میدارد و در بخشی از سخنانش به سستیها و عدم قاطعیت خود در برخی بزنگاه ها اعتراف کرد . به نظر می رسد سخنان خاتمی بیشتر با مخالفان حضورش در انتخابات همسو باشد تا موافقانی که با پشمانی بسته ، جنون وار او را به سوی بازگشت هول می دهند و به هر طریق ممکن و با هر روش اخلاقی و غیر اخلاقی ، شانتاژ ، استفاده از سفسطه و مغالطه ، بازگشت به قدرت را جشن بگیرند . او البته مانند همیشه سخنان پر و پیمانی را ایراد کرد و از آزادی اندیشه گفت و از آزادی گروه های غیر دینی در دانشگاه ، از حق داشتن تشکل مارکسیستها و ... . حرفهایی که چندان جدید نبود و مسلما تا هنگامی که کوچکترین ضمانت اجرایی داشته باشد ، هیچ محلی از اعراب ندارد . این حرفها شعارهایی تو خالی و تبلیغاتی است که ارزش سیاسی ندارد ، چرا که همگان ناتوانیها و سستیهای آقای خاتمی را به خوبی به یاد می آورند . سستیهایی که صدای تک تک اصلاح طلبان ، حتی صدای شیخ محافظه کار اصلاحات ، شیخ کروبی را نیز در آورده بود ، چه رسد به بنیانگذاران پروژه اصلاحات ، حجاریان ها ، عبدی ها ، گنجی ها و علوی تبار ها . اینجا قصد آن را نداریم که دلایل ضعف دولت اصلاحات را ریشه یابی کنیم و این کار حتما فرصتی دیگر می طلبد ، همان گونه که دستاورد های دوران اصلاحات را ذکر نکردن تجسم بی انصافی است . مساله اصلی ، پاسخ داده نشدن به ابهاماتی است که منتقدان حضور آقای خاتمی در انتخابات دارند و مساله تاکتیک غیر اخلاقی اصلاح طلبان است برای در صحنه رقصاندن رییس جمهور سابقا محبوب اصلاحات . صدای مخالفین را خفه کردن ، باعث به اجماع رسیدن فعالان مدنی وسیاسی باری حمایت از خاتمی نمی شود . فضای گفتگو را بسته نگاه داشتن ، گوش ها را گرفتن و از نقد ها گریختن ، دعوت کردن خودیها برای هلهله کشیدن و ... برای آقای خاتمی محبوبیت بیشتر ایجاد نمی کند . پرسشهای زیادی است که آقای خاتمی برای حضور در انتخابات باید پاسخ دهد و من حتم دارم که با توجه به شخصیتی که ایشان دارند ، حتما خود نیز از این کار استقبال می کنند . اگر پیروان بی تاب ایشان که برای بازگشت به قدرت لحظه شماری می کنند این فضا را فراهم کنند ، یقینا برای خود آقای خاتمی هم اتفاق بهتری خواهد افتاد . اما در حال حاضر حامیان ایشان از طریق ایجاد شوری بدون شعور ، سعی در خفه کردن انتقادات دارند و می خواهند با قرار دادن مردم بین دو قطبی احمدی نژاد – خاتمی همه چیز را سمبل کرده و به سود خود همه چیز را ختم به خیر کنند . این سماله جز ایجاد دافعه برای دانشجویان دارای قدرت تعقل و تصمیم و فعالین مدنی و سیاسی هیچ نتیجه ای در بر ندارد . خاتمی قهرمان نیست که بتوان بدون شعور و بدون کاربرد عقلانیت ، برایش حمایتی توده ای فراهم کرد . ضمن اینکه قهرمان ساختن از سیاستمداری معمولی و ضعیف و البته انسانی روشنفکر و وارسته از آقای خاتمی ، بیش از هر چیز برای ایشان ضرر دارد ، چرا که به قول خود حضرتشان به هر حال یزدی بودن با در خطر زیستن و در هیاهو فریاد کشیدن منافات دارد .

در آخر ، عده ای در دانشگاه فکر می کنند با حذف سایر تشکلها و کشاندن بازی خاتمی – احمدی نژاد به بسیج – انجمن می توان صداهای اصلی و مستقل جنبش دانشجویی را خفه کرد . نباید با دیدن داد و فریاد و شعارهای ( درود بر خمینی ، سلام بر خاتمی ) انجمن تهرانیها و مشارکتیها و ... تصور کرد کلیه اعضای جنبش دانشجویی تابع این بازی دوگانه اند . مسلما اگر تدابیر امنیتی برگزارکنندگان برای جلوگیری از ورود نیروهای منتقد و مستقل نبود ، صداهای دیگری نیز از سالن شنیده می شد . دانشجویان مانند مردم ایران فارغ از این دوقطبی سازیهای مجازی کار خود را می کنند و جلب آرای مردم و دانشجویان به سادگی دوازده سال پیش نخواهد بود .

پيام هاي ديگران () link ۱۳۸٧/٩/٢٧ - البرز زاهدی